Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł! Do you want to support owner of this site? Click here and donate to his account some amount, he will be able to use it to pay for any of our services, including removing this ad.

Trzy poziomy w strukturze opowiadania według R. Barthesa

5 czerwca 2012 Opracowania  Brak komentarzy

Tekst – powierzchnia dzieła literackiego, przedmiot postrzegalny wzrokiem, powiązany z pismem. Zapewnia w dziele trwałość rzeczy napisanej. Ma bronić dzieło przed zapomnieniem, przed działaniem czasu, przed wybiegami słowa.

 

 Barthes uważa, że trzeba wielu prób, aby ustalić poziomy opowiadania. Poniższe, dają całość tymczasową, w wartości dydaktycznej: pozwalają rozmieścić i zgrupować problemy bez sprzeczności z dokonanymi analizami.

 

Sam Barthes proponuje trzy poziomy opisu:

 

– funkcji (w znaczeniu, jakie słowo to ma u Proppa i Bremonda)

 

– działań (w znaczeniu Greimasa, gdy mówi o postaciach jako o „akantach”)

 

– narracji (poziom „wypowiedzi” u Todorova).

 

 Poziomy są zintegrowane progresywnie: funkcja nabiera znaczenia tylko, gdy uczestniczy w ogólnym działaniu akanta, a działanie czerpie ostateczny sens z tego, że jest opowiedziane, powierzone wypowiedzi mającej własny kod.

 

Twoja odpowiedź