Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!

Otagowane posty

Funkcje schematów znaczeniowych wg H. Markiewicza

21 czerwca 2012 Opracowania  Brak komentarzy

  1. Funkcje zasadnicze:

a)      Przedstawiająca – przekazuje informacje o cechach, stanach, czynnościach przedmiotów zewnętrznych wobec podmiotu wypowiedzi i o samym podmiocie (wtedy to funkcja autoprezentacyjna).

b)      Wolicjonalna – przekazuje postulaty i życzenia podmiotu wypowiedzi; Jej odmianę można potraktować jako funkcję pytającą.

2.      Funkcje uboczne:

a)      Kontaktywna – nawiązuje i podtrzymuje kontakt podmiotu z odbiorcą wypowiedzi,

b)      Metajęzykowa – objaśnia znaczenie składników wypowiedzi.

3.      Funkcje towarzyszące:

a)      Emotywna – wyraża podstawę uczuciową podmiotu wobec zawartości wypowiedzi przy pomocy wyrazów wykrzyknikowych, synonimiki i metaforyki emocjonalnej,...

Więcej

Wyższe układy znaczeniowe wg H. Markiewicza

20 czerwca 2012 Opracowania  Brak komentarzy

Dzieło literackie w wąskim sensie, to sekwencjonalny układ językowych znaków brzmieniowych lub napisowych oraz związanych z nimi schematów znaczeniowych wyrazów i zdań. (ujęcie socjologiczne);

 Wyższe układy znaczeniowe są w pewnej mierze rekonstrukcją odbiorcy. Zaciera się w nich granica między przedmiotem artystycznym, a estetycznym.

Markiewicz mówi nie o płaszczyźnie a o sferze wyższych układów znaczeniowych, składają się na nią poszczególne „ujęcia” przedmiotów przedstawionych.

 Na sferę wyższych układów znaczeniowych składają się:

  1. Ujęcia przedmiotów przedstawionych, stanowiące drobne całości (tj. ludzi i przedmiotów abstrakcyjnych):
    1. Bezpośrednio dane ucechowanie zewnętrzne i wewnętrzne.
    2. Prz...
Więcej

Teorie genologiczne w Antyku i w epokach późniejszych. Dwuznaczność pojęcia „historyczności” gatunków

6 marca 2012 Opracowania  Brak komentarzy

I. Jako zasadę podziału poezji przyjmowano od czasów Platona i Arystotelesa przede wszystkim charakter podmiotu mówiącego: według schematu ustalonego w Ars grammatica Diomedesa (IV w.n.e) genus dramaticum(lub dialogus) to wypowiedzi postaci stworzonych przez autora, genus enarrativum to wypowiedź samego poety; zaliczano tu poezje dydaktyczną i gnomiczną a także epikę, o ile nie wyodrębniono jej jako genus commune,  utwór łączący narrację autorską i przytoczone wypowiedzi postaci kreowanych przez poetę. W takim dwoistym lub troistym podziale gatunki liryczne zaliczano bądź do genus narrativium, bądź do genus mixtum, bądź wreszcie pomijano milczeniem, traktowano jako poezję niedoskonałą lub nawet usuwano poza granice poezji...

Więcej

Redukcja, relatywizacja, dezintegracja i degradacja postaci powieściowej (H.Markiewicz)

21 lutego 2012 Opracowania  Brak komentarzy

Redukcja, relatywizacja, dezintegracja i degradacja postaci powieściowej (H.Markiewicz)

Henryk Markiewicz: Postać literacka

Procesy te zaczynają się w drugiej połowie XIX wieku, począwszy od powieści Dostojewskiego w Rosji i tzw. powieści analitycznej i mają związek z eliminacją narratora wszechwiedzącego.

REDUKCJA – dwie formy: 1. jednostronne uzewnętrznienie, koncentracja na procesach psychicznych narratora 1os. lub pośrednika narracyjnego; 2. Behawioryzm – zewnętrzny ogląd niektórych lub wszystkich postaci. Behawioryzm rozumiany jako sposób narracji charakteryzuje się brakiem w wypowiedziach narratora bezpośrednich informacji o przeżyciach, stanach psychicznych czy uczuciach bohaterów...

Więcej

Systematyka form podawczych wg H.Markiewicza (relacja, prezentacja, refleksja)

21 lutego 2012 Opracowania  Brak komentarzy

Plan wyrażania i plan treści:

– plan wyrażania istnieje w dwóch odmianach – mówionej i pisanej. Odmiana mówiona: fonemy, sylaby, zestroje akcentowe, człony intonacyjne, frazy. Odmiana pisana: grafemy, wyrazy graficzne, człony interpunkcyjne, zdania zakończone kropką, wykrzyknikiem, pytajnikiem;

– plan treści – semy (minimalne składniki znaczeniowe morfu), morfy, wyrazy, grupy składniowe, zdania;

– segmentacja graficzna planu wyrażania w tekście – akapit, fragment – jest niewystarczająca dla wydzielenia ponadzdaniowych poziomów planu treści;

– ujęcie – nazwa dla akapitu. Odrębność ujęć dwupoziomowych – takich, których część składową stanowi przytoczona wypowiedź postaci;

Poziomy wyższe niż ujęcie – opis (identyfikuje...

Więcej

Zawartość fabularna, schemat fabularny – Henryk Markiewicz

21 lutego 2012 Opracowania  Brak komentarzy

ZAWARTOŚĆ FABULARNA – segment planu treści utworu narracyjnego, który po scaleniu w odbiorze w głowie czytelnika ma charakter sekwencojlany, tzn. jest pewnym następstwem elementów. Są to wszystkie zdarzenia, tj, czynności, wypadki i procesy przedstawione w utworze.; fabuła sensu stricto – te zdarzenia, poprzez które dokonują się zmiany w sytuacji głównych postaci utworu; jest to też ciąg jakości emotywno-waloryzujących promieniujących z zawartości fabularnej (wzniosłość, sensacyjność, komizm, groteskowość); to też ciąg uogólnień poznawczo-oceniających i postulatywnych, zawartych w refleksyjnych partiach utworu. Są w pełni adekwatnymi całkowitymi korelatami planu treści lub wybranych segmentów (niesekwencjonalne są np. postaci i ich środowisko)...

Więcej

Narrator i narracja – Henryk Markiewicz

21 lutego 2012 Opracowania  Brak komentarzy

Najprostszym podziałem, jaki możemy zastosować ze wzgledu na przekaz narracji jest oczywiście podział na narrację mówioną i pisaną.

Podział powieści ze względu na narracje (wg.F.Stanzela):

AUKTORIALNA – narrator ma kompetencje autorskie, panuje nad światem przedstawionym, 3 sposoby prezentacji świata:

a) narrator autorski – narrator posiadający autorytet, jego sądy są niepodważalne, Nad Niemnem;

b) narrator neutralny sprawozdawca – tzw. narrator cichy; nie osądza, nie komentuje, nie ocenia, pisze jak było, przedstawia wydarzenia jakby działy się same; Wywiad z Balmajerem;

c) narrator kreator świata przedstawionego – nie tyle opisuje, co kreuje, Kubuś fatalista, Sklepy cynamonowe;

PERSONALNA – ograniczenie wszechwiedzy narrator...

Więcej