Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!

Otagowane posty

Funkcje schematów znaczeniowych wg H. Markiewicza

21 czerwca 2012 Opracowania  Brak komentarzy

  1. Funkcje zasadnicze:

a)      Przedstawiająca – przekazuje informacje o cechach, stanach, czynnościach przedmiotów zewnętrznych wobec podmiotu wypowiedzi i o samym podmiocie (wtedy to funkcja autoprezentacyjna).

b)      Wolicjonalna – przekazuje postulaty i życzenia podmiotu wypowiedzi; Jej odmianę można potraktować jako funkcję pytającą.

2.      Funkcje uboczne:

a)      Kontaktywna – nawiązuje i podtrzymuje kontakt podmiotu z odbiorcą wypowiedzi,

b)      Metajęzykowa – objaśnia znaczenie składników wypowiedzi.

3.      Funkcje towarzyszące:

a)      Emotywna – wyraża podstawę uczuciową podmiotu wobec zawartości w...

Więcej

Wyższe układy znaczeniowe wg H. Markiewicza

20 czerwca 2012 Opracowania  Brak komentarzy

Dzieło literackie w wąskim sensie, to sekwencjonalny układ językowych znaków brzmieniowych lub napisowych oraz związanych z nimi schematów znaczeniowych wyrazów i zdań. (ujęcie socjologiczne);

 Wyższe układy znaczeniowe są w pewnej mierze rekonstrukcją odbiorcy. Zaciera się w nich granica między przedmiotem artystycznym, a estetycznym.

Markiewicz mówi nie o płaszczyźnie a o sferze wyższych układów znaczeniowych, składają się na nią poszczególne „ujęcia” przedmiotów przedstawionych.

 Na sferę wyższych układów znaczeniowych składają się:

  1. Ujęcia przedmiotów przedstawionych, stanowiące drobne całości (tj...
Więcej

Teorie genologiczne w Antyku i w epokach późniejszych. Dwuznaczność pojęcia „historyczności” gatunków

6 marca 2012 Opracowania  Brak komentarzy

I. Jako zasadę podziału poezji przyjmowano od czasów Platona i Arystotelesa przede wszystkim charakter podmiotu mówiącego: według schematu ustalonego w Ars grammatica Diomedesa (IV w.n.e) genus dramaticum(lub dialogus) to wypowiedzi postaci stworzonych przez autora, genus enarrativum to wypowiedź samego poety; zaliczano tu poezje dydaktyczną i gnomiczną a także epikę, o ile nie wyodrębniono jej jako genus commune,  utwór łączący narrację autorską i przytoczone wypowiedzi postaci kreowanych przez poetę. W takim dwoistym lub troistym podziale gatunki liryczne zaliczano bądź do genus narrativium, bądź do genus mixtum, bądź wreszcie pomijano milczeniem, tr...

Więcej

Redukcja, relatywizacja, dezintegracja i degradacja postaci powieściowej (H.Markiewicz)

21 lutego 2012 Opracowania  Brak komentarzy

Redukcja, relatywizacja, dezintegracja i degradacja postaci powieściowej (H.Markiewicz)

Henryk Markiewicz: Postać literacka

Procesy te zaczynają się w drugiej połowie XIX wieku, począwszy od powieści Dostojewskiego w Rosji i tzw. powieści analitycznej i mają związek z eliminacją narratora wszechwiedzącego.

REDUKCJA – dwie formy: 1. jednostronne uzewnętrznienie, koncentracja na procesach psychicznych narratora 1os. lub pośrednika narracyjnego; 2. Behawioryzm – zewnętrzny ogląd niektórych lub wszystkich postaci...

Więcej

Systematyka form podawczych wg H.Markiewicza (relacja, prezentacja, refleksja)

21 lutego 2012 Opracowania  Brak komentarzy

Plan wyrażania i plan treści:

– plan wyrażania istnieje w dwóch odmianach – mówionej i pisanej. Odmiana mówiona: fonemy, sylaby, zestroje akcentowe, człony intonacyjne, frazy. Odmiana pisana: grafemy, wyrazy graficzne, człony interpunkcyjne, zdania zakończone kropką, wykrzyknikiem, pytajnikiem;

– plan treści – semy (minimalne składniki znaczeniowe morfu), morfy, wyrazy, grupy składniowe, zdania;

– segmentacja graficzna planu wyrażania w tekście – akapit, fragment – jest niewystarczająca dla wydzielenia ponadzdaniowych poziomów planu treści;

– ujęcie – nazwa dla akapitu...

Więcej

Zawartość fabularna, schemat fabularny – Henryk Markiewicz

21 lutego 2012 Opracowania  Brak komentarzy

ZAWARTOŚĆ FABULARNA – segment planu treści utworu narracyjnego, który po scaleniu w odbiorze w głowie czytelnika ma charakter sekwencojlany, tzn. jest pewnym następstwem elementów. Są to wszystkie zdarzenia, tj, czynności, wypadki i procesy przedstawione w utworze.; fabuła sensu stricto – te zdarzenia, poprzez które dokonują się zmiany w sytuacji głównych postaci utworu; jest to też ciąg jakości emotywno-waloryzujących promieniujących z zawartości fabularnej (wzniosłość, sensacyjność, komizm, groteskowość); to też ciąg uogólnień poznawczo-oceniających i postulatywnych, zawartych w refleksyjnych partiach utworu...

Więcej

Narrator i narracja – Henryk Markiewicz

21 lutego 2012 Opracowania  Brak komentarzy

Najprostszym podziałem, jaki możemy zastosować ze wzgledu na przekaz narracji jest oczywiście podział na narrację mówioną i pisaną.

Podział powieści ze względu na narracje (wg.F.Stanzela):

AUKTORIALNA – narrator ma kompetencje autorskie, panuje nad światem przedstawionym, 3 sposoby prezentacji świata:

a) narrator autorski – narrator posiadający autorytet, jego sądy są niepodważalne, Nad Niemnem;

b) narrator neutralny sprawozdawca – tzw. narrator cichy; nie osądza, nie komentuje, nie ocenia, pisze jak było, przedstawia wydarzenia jakby działy się same; Wywiad z Balmajerem;

c) narrator kreator świata przedstawionego – nie tyle opisuje, co kreuje,

Więcej