Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!

Otagowane posty

Teoria wzniosłości w czasach nowożytnych

27 lutego 2012 Opracowania  Brak komentarzy

Władysław Tatarkiewicz, Dzieje sześciu pojęć, Warszawa 1975. 

UWAGA. Kliknij na link, aby pobrać.

E. Burke:  „U podstaw wzniosłości leży wizja sztuki wielkiej, potężnej, wspaniałej, przerastającej człowieka. Wzniosłości towarzyszy ponadto poczucie tragizmu, nienaturalność istnienia, heroizm, tragikomizm. Wzniosłość odbiega od normy”. Podczas gdy piękno postrzegane było jako pewna forma pożądania pokrewna czy też tożsama z instynktem prospołecznym, wzniosłość towarzyszyć miała chwilom samotności i wyobcowania człowieka.  Podobnie jak Schopenhauer, Burke zdefiniował pojęcie wzniosłości jako pewną formę zniewolenia, pozbawienia własnego „ja”, zatracenia podmiotowości, rozpłynięcia się własnego ego...

Więcej

Teoria wzniosłości u Pseudo-Longinosa

26 lutego 2012 Opracowania  Brak komentarzy

Władysław Tatarkiewicz, Dzieje sześciu pojęć, Warszawa 1975. 

UWAGA. Kliknij na link, aby pobrać.

 

Pojęcie wzniosłości uformowało się w starożytnej retoryce, podobnie jak pojęcie subtelności, ale – w ujęciu bardziej pozytywnym. Styl wzniosły, czyli górny (jak go T. Sinko nazywał),uchodził za najwyższy z trzech stylów wymowy, podobnie jak subtelny – za najniższy. Był nazywany również wielkim (grandis) i poważnym (gravis), i te synonimy wskazują, że wzniosłość była w starożytności rozumiana jako wielkość i powaga. W traktacie Longinosa( jednak nie on go napisał) starożytni widzieli traktat z retoryki, teraz został odczytany jako traktat z estetyki. Interpretacja została zapoczątkowana przez Boileau i utrzymana do wieku Oświecenia...

Więcej

Wielka Teoria Piękna – twórcy, historia znaczenie w kulturze

26 lutego 2012 Opracowania  Brak komentarzy

Władysław Tatarkiewicz, Dzieje sześciu pojęć, Warszawa 1975. 

UWAGA. Kliknij na link, aby pobrać.

Ogólna definicja piękna na przestrzeni wieków:

Co my “pięknym”, to Grecy nazywali kalon, a Rzymianie – pulchrum. Ten łaciński termin utrzymał się nie tylko przez starożytność, ale także przez średniowiecze; zanikł natomiast w łacinie doby Odrodzenia ustępując miejsca nowszemu, mianowicie helium. Grecy rozumieli piękno szerzej: obejmowali tą nazwą nie tylko piękne rzeczy, kształty, barwy, dźwięki, ale również piękne myśli i piękne obyczaje. Platon w Hippiaszu większym jako przykłady przytacza piękne charaktery i piękne prawa...

Więcej

Władysław Tatarkiewicz – Dzieje sześciu pojęć

26 lutego 2012 Artykuly  Brak komentarzy

Władysław Tatarkiewicz, Dzieje sześciu pojęć, Warszawa 1975.

 Władysław Tatarkiewicz – Dzieje Sześciu Pojęć

 

Więcej