Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!

Otagowane posty

Mimesis w ujęciu Arystotelesa i Ohmanna

9 listopada 2013 Opracowania  Brak komentarzy

Mimesis w ujęciu Artystotelesa:
(„Poetyka” Arystoteles)

  • dzieli mimesis na dwie składowe tzn. Sztuki uzupełniające przyrodę nowymi formami, i sztuki mimetyczne, tzn. Naśladujące to, co przyrosa sama ukształtowała;
  • naśladowanie nie oznacza biernego odwzorowywania świata, obok momentu odtwarzania jest także moment swobodnego przedstawienia;
  • twórca naśladując przyrodę może ją nie tylko przedstawiać taką, jaką jest, lecz także upiększać lub zbrzydzać;
  • twórca powienien przedstawiać jedynie rzeczy i zdarzenia typowe i o znaczeniu ogólnym;
  • zdaniem twórcy jest przedstawić nie tylko, to, co zaszło aktycznie, lecz także to, co wg zasad prawdopodobnieństwa mogło zajść;
  • w przedstawieniu ważniejsza kompozycja niż same w...
Więcej

Dziedzictwo Arystotelesa we współczesnej nauce o literaturze

9 listopada 2013 Opracowania  Brak komentarzy

Arystoteles w Poetyce zawarł teorie dotyczące literatury, które w niektórych zakresach obowiązują do dzisiaj.

Pierwsza w historii poetyka opisowa (zawierająca jednak pewne elementy poetyki normatywnej). Przedmiotem dociekań Arystotelesa są: określenie czym jest literatura („poezja”, do której filozof nie włącza jednak liryki) oraz opisanie trzech gatunków: tragedii, eposu i komedii (w zachowanej części traktatu brakuje tego ostatniego elementu, który prawdopodobnie zawarty był w zaginionej księdze drugiej). Poglądy Arystotelesa są pośrednią polemiką z „Państwem” Platona, a dokładniej z trzecią księgą dialogu, gdzie Sokrates próbuje dociec istoty poezji...

Więcej

Tragedia wg Arystotelesa

27 lutego 2012 Opracowania  Brak komentarzy

Tragedia, wg Arystotelesa, to „naśladowcze przedstawienie akcji poważnej, skończonej i posiadającej (odpowiednią) wielkość, wyrażone w języku ozdobnym, odmiennym w różnych częściach dzieła, przedstawione w formie dramatycznej, a nie narracyjnej, które przez wzbudzenie litości i trwogi doprowadza do oczyszczenia (kátharsis) tych uczuć.”

1. Za główny cel Arystoteles stawia tragedii wywołanie u widzów/czytelników uczucia litości i trwogi, i oczyszczenie z tych uczuć – katharsis. Początkowo katharsis miało interpretacje medyczne (oczyszczenie fizyczne), religijne (oczyszczenie duchowe np. z opętania) i estetyczne (uporządkowanie zdarzeń – nawet tragicznych – wywołuje przyjemność)...

Więcej