Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!

Systemy kompozycyjne

21 lutego 2012 Opracowania  Brak komentarzy

Kompozycja zamknięta: dobitnie sygnalizuje uporządkowanie świata przedstawionego, podkreśla jego zawartość i skończoność.

Kompozycja otwarta: to kompozycja, w której ulegają zatarciu związki między poszczególnymi składnikami, pozbawiona wyrazistych konturów, proporcji, sugerująca fragmentaryczność i wieloznaczność świata przedstawionego

Kompozycje otwarta i zamknięta są relatywne i każdorazowo określają się nawzajem; założenia jednej kształtują się w polemiczny nawiązaniu do dyrektyw drugiej.

Kompozycja ramowa (szkatułkowa): czyni ze świata przedstawionego układ co najmniej dwustopniowy: na pierwszym stopniu znajduje się określona sytuacja fabularna, w której obrębie opowiadana jest jakaś inna fabuła (lub szereg fabuł); uczestnik pierwszej z nich występuje wtedy jako narrator drugiej. Pierwszy stopień przedstawienia stanowi ramę kompozycyjną opowiadań umieszczonych na drugim stopniu. Chwyt k. r. stosowany bywa zwłaszcza w cyklach nowelistycznych, jak Dekameron Boccaccia. Może on ulegać dalszemu uwielokrotnieniu, teoretycznie biorąc nieograniczonemu. Mamy wtedy do czynienia z tzw. k. szkatułkową, organizującą przedstawienie wielostopniowe; heirarchiczny porządek samodzielnych całostek kompozycyjnych, z których każda ulokowana jest w ramach całostki o jeden stopień wyższej.

Kompozycja sternowska: swobodna kompozycja utworu narracyjnego, zrywająca z zasadami spójnej fabuły epickiej, dająca w jej miejsce suitę (cykl) luźno powiązanych epizodów i fragmentów, przeplecionych żartobliwymi dygresjami, elementami eseistycznymi, polemikami z czytelnikiem, anegdotami itp. Charakterystyczne są tu zakłócenia chronologii zdarzeń (inwersje czasowe), a także bezpośrednie przechodznie czasu fabuły w czas narracji; sytuacja narracyjna i świat przedstawiony przeplatają się w niej bez żadnych ograniczeń. K. s. to szczególnie wyrazista odmiana k. otwartej, ukształtowana w XVIII w. w utworach powieściowych L. Stern’a, który wywarł znaczny wpływ na koncepcję sztuki narracyjnej romantyków (m.in. w poemacie dygresyjnym).

Tagi:  

Twoja odpowiedź

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>