Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!

Socjolingwistyka i jej metodologia badań

27 August 2013 JezykoznawstwoOpracowania  Brak komentarzy

Socjolingwistyka – Głównym przedmiotem badań socjolingwistycznych są zjawiska, które dałyby się ująć łączną nazwą społecznego zróżnicowania języka. Zróżnicowanie zależy do czynników trojakiego rodzaju: Po pierwsze, w większości społeczeństw istnieją odmiany języka odpowiadające chwilowej relacji społecznej między nadawcą tekstu a jego adresatem. Są to tzw. stylistyczno-funkcjonalne odmiany języka, zwane też krócej stylami funkcjonalnymi. Dział socjolingwistyki poświęcony takim odmianom języka nazywa się stylistyką funkcjonalną.

Po drugie język  bywa zróżnicowany w zależności od stałego dystansu społecznego między autorem tekstu z jednej strony a adresatem z drugiej. Przez dystans społeczny rozumiemy tutaj, po pierwsze, odległość zachodzącą między rozmówcami w hierarchii społecznej, po drugie zaś stopień ich bliskości towarzyskiej; oba te rodzaje czynników społecznych przedstawiają się w różnych społeczeństwach bardzo rozmaicie. Odpowiadającemu im zróżnicowaniu języka nadaje się nazwę etykiety językowej.

Po trzecie niemal każdy język etniczny dzieli się na odmiany zwane dialektami, odpowiadające stałej przynależności jego użytkowników do takiej czy innej grupy społecznej. Odmiany te stanowią przedmiot centralnego działu socjolingwistyki, zwanego dialektologią socjalną.

W językach, w których zróżnicowanie stylistyczno-funkcjonalne jest daleko posunięte można istniejące tam style funkcjonalne pogrupować na style potoczne, intelektualne (styl naukowy, publicystyczny), style poszczególnych gatunków literatury artystycznej i style podniosłe. Zróżnicowanie stylistyczne przejawia się głównie w słownictwie. Poszczególne style funkcjonalne – zwłaszcza niepotoczne– są zazwyczaj dodatkowo zróżnicowane zależnie od ideologicznej przynależności autorów tekstów. Badania w tej dziedzinie stanowią chyba dział lingwistyki najsilniej związany z naukami społecznymi.

Styl potoczny języka żywego sam bywa zazwyczaj z kolei zróżnicowany na dalsze odmiany społeczne, ale tym razem odmiany innego rodzaju, zwane dialektami socjalnymi lub gwarami środowiskowymi. Zasada podziału potocznej odmiany języka na dialekty społeczne jest przynależność adresata i nadawcy do określonego środowiska społecznego. Rozgraniczenie jest na podstawie wykształcenia albo środowisko.

Językoznawcy mają często problemy z rozgraniczeniem dialektu od odmiany języka, nie da się określić jaki stopień i jaki rodzaj różnic między dwoma kodami jest potrzebny, żeby te kody uznać za odrębne języki. Problemy rozgraniczania języków stają się łatwiejsze do rozwiązania, jeśli pojęcia tożsamości i odrębności języków etnicznych zdefiniujemy w sposób socjolingwistyczny.

Twoja odpowiedź

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>