Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł! Do you want to support owner of this site? Click here and donate to his account some amount, he will be able to use it to pay for any of our services, including removing this ad.

O interpretacji – Umberto Eco. Intencja dzieła, intencja czytelnika, intencja autora

7 czerwca 2012 Opracowania  Brak komentarzy

– W procesie interpretacji Eco skupiał się na rozumieniu tekstu.

– Każde dzieło sztuki jest otwarte na nieskończoną serię możliwych interpretacji, każda pozwala odżyć dziełu na nowo.

– Czytelnik (odbiorca) pełni ważną funkcję w tworzeniu sensu tekstu literackiego, który bez odbiorcy pozostałby jedynie w sferze potencjalności.

– Praktyka interpretacji jest równoznaczna z procesem rozumienia tekstu. Poprzedza ją zawsze operacja dekodowania – ujmowania ogólnego sensu wypowiedzi.

– Czytelnik może próbować odkryć intencje autora, ale też może uruchomić inne możliwości interpretacyjne. Jednak nigdy nie powinien odchodzić zbyt daleko od zamysłu autora.

– Każdy autor zakłada model hipotetycznego (modelowego) czytelnika, którego zadaniem jest ścisłe współdziałanie z nim podczas interpretacji.

– Związek między intencją dzieła, a intencją czytelnika: Pierwsza nadana jest czytelnikowi niezależnie od autora w momencie, gdy tekst rozpoczyna swój byt w obiegu komunikacyjnym. Druga – intencja czytelnika – odnosi się do wkładu w interpretację dzieła, jednak nie rozumianego jako swobodna twórczość w kreowaniu znaczeń w literaturze, ale jako kompetencji czytelniczej – umiejętności dekodowania kodów i konwencji, które legły u podstaw dzieła.

– Aby akt interpretacji osiągnął pełnię trzeba dodać trzeci rodzaj intencji – intencję autorską. Nie jest to absolutna władza nad tekstem.

– Głównym zadaniem dzieła literackiego jest wytworzenie modelowego czytelnika.

– Modelowy czytelnik podzielony jest na czytelnika naiwnego, który stara się zrozumieć znaczenie tekstu, ale nie zawsze mu się to udaje i czytelnika krytycznego, który powinien zrozumieć mechanizm znaczenia tekstu i nie dać się złapać w syntaktyczno-semantyczne pułapki zastawione przez autora.

– Istnieje także superczytelnik, który posiada absolutną kompetencję i żadnen tekst nie kryje przed nim tajemnic. Pozostaje on jednak w sferze idealności.

Twoja odpowiedź